- -* ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ

ผม ชื่อ เนสนะ เป็นนิสิตของมหาวิทยาลัยมหาสารคามได้มีโอกาสมาฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่งใน กทม

ชึ่งตั้งอยู่ในเขตเล็กๆชานเมืองอย่างเขตทุ่งครุ ชึ่งใกล้ๆๆกับอำเภอพระประแดง

ก่อนที่จะมาฝึกงานที่นี้ความคาดหวังสิ่งนึ่งคือเจอพี่ๆที่น่ารักแล้วในที่สุด ผมก็เจอและก็ไม่ผิดหวัง ที่ได้พบเจอ

แม้ว่าพี่บางคนเคยได้มีโอกาสพบเจอกันมาก่อนแล้ว เมื่อปีที่แล้ว(เนสมาทำอะไรวาที่กทม จำไม่ได้แล้ว หุหุ)

บางคนเพิ่งเจอครั้งแรก พี่ทั้ง2น่ารักมากๆๆคนละแบบ  คนนึ่งน่ารักsexy แบบเข้มแข็ง  อีกคนน่ารักแบบอ่อนโยนแฝง

ด้วยความดหดร้ายที่ซ่อนไว้ภายใน ชึ่งใครละจะพบเจอสิ่งนั้น แต่ยังไงก็ดีใจที่ได้พบเจออบอุ่นมากๆๆๆ 

พี่ใหญ่เลือดผสม(เลียนแบบแฮรี่)ได้มอบเจ้าหีแอ๊บแบ๊ว ชึ่งผมเองก็ไม่คิดว่าพี่ใหญ่สุดเข้มแข็งมีความอ่อนโยนได้ถึงเพิ่งนี้

เจ้ามีแอ๊บแบ๊วนะ เวลาผมจะนอนมักมองมันยิ้ม ตลอดเวลา เลยคิดถึงเม็ดนึ่งที่พี่ใหญ่ส่งมาให้อ่าน

ได้รับเม็ดนี้แล้ว

ได้โปรดฉีกยิ้มหวาน

อ่านจบก่ะคิดถึงคนส่ง

ชัก2วินะเคอะ

วันต่อมาได้อีกเม็ด

เมื่อวานบอกให้ยิ้มหวาน

จะยิ้มแฉ่งทำไม?ปากกว้าง

เชียว!

หุบยิ้มได้แระคิคิ

555+ ยิ้มได้จิงๆๆเมื่อได้อ่านเม็ดเหล่านี้ หุหุ  

และพี่สาวอีกคนได้มอบเจ้าพิงเลดี้ เป็นกระต่ายสีชมพู ออกแนวผู้หญิงอย่างรุงแรง แล้วมอบผ้าห่มกันหนาว หุหุ  อุ่นดี

หอมดี กลิ่นอ่อนๆ  หอมดี อิอิ   (กลิ่นอะไร ไม่แน่ใจ แต่หอมดี) พิงเลดี้เนี่ยสามารถร้องได้ด้วยเวลากด

ร้องว่า i love you

ผมเองก็รู้สึกแย่เหมือนกานที่กลับไม่ได้มอบอะไรให้พี่ๆๆคืนบ้าง  แต่โอกาสที่จะให้คืนกลับน้อยลงไปแล้ว  เอ้ย

แต่เพื่อนๆๆที่บริษัท  รุ่นๆๆเดียวกัน ผมเองก็ให้ถ้วยให้จาน บางทีไปชื้อของที่7-11 เค้าไล่แจกหนีไม่ทันเลยรับเองอะ

แต่ผมคงไม่ขนกลับเลยเอาถ้วยจานเหล่านั้นให้เพื่อน 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อีกสิ่งที่หวังที่จะได้รับคือประสบการณ์ในการฝึกงานที่บริษัทแห่งนี้แล้วก็ไม่ผิดหวังได้รับจิงๆๆ  ได้อะไรหลายๆๆอย่าง

ชึ่งไม่ใช่เงินทองแต่เปนหน้าที่การงานที่พี่เค้าอยากให้ทำด้วยกัน  ผมเองกลับรู้สึกว่าผมอยู่ไม่ไดหรอก  เสียดายนะที่มา

แค่คนเดียวถ้ามีเพื่อนมาด้วยสักคนเค้าคงทำงานที่นี้ต่อ เอ้ย น่าเสียดายจังเลย  งานกำลังไปได้สวย  

เพื่อนหลายๆคนที่ผมรู้จักกำลังหางานทำ เสียดายนะ เอ้ย ขอให้เพื่อนๆๆเหล่านั้นได้งานแล้วกันนะครับ

-*-         - -*           *- -                *-*                * *-               - * * 

ในการทำงานหรือการดำเนินชีวิต ย่อมมีความรู้สึกที่สมหวังแล้วผิดหวัง สมหวงัได้และผิดหวังได้

แต่ทำไมนะถึงต้องรู้สึกผิดหวังบ่อยขนาดเนี่ยด้วย ผมเองก็ถามตัวเองเสมอว่าทำไมเราต้องผิดหวัง

สงสัยผมเองคงตั้งความหวังกับสิ่งเหล่านั้นมากเกินไป แต่ไม่เปนไรหรอกแค่เนี่ยเอง ชินแล้วละ นะ

คงไม่โดดตึกลงมาตายหรอก  ~๐~

บางคนก็ว่าน่าร้อนเนี่ย มันไม่ดี ผ่านไปได้ก็แต่แต่สำหรับผมแล้ว เปนช่วงที่ดีช่วงนึ่งที่จะได้เข้ามาในชีวิต

อืม 

หลังจากกลับบ้านแล้วคงอีกนาน ถึงได้มีโอกาสมาที่ กทม ไม่รู้อะไรจะเหมือนเดิมไหมแต่ถึงอะไรจะเปลี่ยนไป

ก็สุดแท้แต่เวลาและจิตใจจะกำหนด 

ขอบคุณบริษัทที่ให้ฝึกงาน

ขอบคุณโลกอินเตอร์เน็ตที่ให้พบเจอพี่สาวที่แสนดี

ขอบคุณเพื่อนร่วมงานที่สอนให้รู้จักคำว่าไม่มีอะไรแน่นอน

ขอบคุณความผิดหวังที่สอนให้เข้มแข็ง

ผม เคยได้อ่านบทความนึ่ง เขียนประมาณว่า เดะก่อนที่จะเดินได้ ต้องล้มมากี่ครั้งแล้ว  ถ้าเราเจอความผิดหวังแล้วไม่

พัฒนาทางจิตใจ จะเรียกว่าอะไรดี

บายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขอเอาเพลงลงเพลงนึ่งก่อน  ถ้าฟังไม่ได้ ก็ขอโทดที